Een half uur voor de afspraak meld ik mij bij de receptie van het hoofdkantoor, een groot indrukwekkend gebouw op loopafstand van het station. Samen met mijn collega heb ik een afspraak met het Hoofd IT office en een collega van hem. De heren hebben de afgelopen maanden gewerkt aan een IT strategie en deze moet 'gecommuniceerd' worden naar de business. Daarvoor zijn wij benaderd. Sinds een jaar staat aan het hoofd van de afdeling een nieuwe baas en hij is meer van 'bottum up' en minder van 'top down', zo vertelt een van de heren. En daarom hebben ze de IT strategie ook samen met de managers van de IT afdelingen en externe leveranciers gemaakt. De opdracht is om als IT afdeling dichter tegen de business aan te kruipen. Daarvoor zijn nieuwe kernwaarden bepaald en een cultuurtraject opgestart. Op mijn vraag of de business ook betrokken is geweest bij het opstellen van de IT Strategie krijg ik een antwoord waar alle vanzelfsprekendheid door heen klinkt: "nee, daarvoor willen we nu juist een communicatieplan maken." Ik krijg het boekje te zien dat vijf jaar geleden is gemaakt en een mooie fancy flyer. Mijn collega en ik houden een pleidooi voor het maken van onderscheid tussen de smalle en brede opvatting van communicatie. Wat staat vast (smal) en waar ligt de ruimte voor dialoog en interactie met de business om de strategie samen in te kleuren? Er lijkt te worden geluisterd. De tijd vliegt en een kwartier voor het einde van de afspraak wil een van de twee heren even terug naar de essentie: "graag nog even over de flyer, want die moet er zo wie zo komen." Ik verwonder me over de mismatch van wat gezegd wordt (verbinding maken met de business, meer samenwerken) en de aanpak die ze lijken te prefereren: lekker veilig een flyer die je met de interne post kunt meesturen...
