“Samenwerken is een vak. Mijn vak. Waarin het gaat om de juiste verhoudingen vinden en oude routines doorbreken. Daarom vind ik sport zo interessant, iedereen is bezig zich te verhouden tot de ander. Het grotere vraagstuk in sport gaat over hoe je zaken met elkaar regelt om tot een betere organisatie te komen. Aangezien samenwerken over gedeelde ambities gaat, zijn de belangrijkste vragen ‘wat moeten we bereiken’ en ‘met wie moeten we samenwerken om dat te bereiken’. De volgende stap is dat partijen zich bewust zijn van hun eigen positie en de relatie met anderen. In mijn positie help ik onder andere de vraag te vertalen naar een opdracht.
Mijn betrokkenheid bij sport is niet slechts professioneel gedreven maar vooral ook emotioneel gedreven. Sport maakt mijn vak heel boeiend. Sport is het leven in het klein. Niet voor niets ben ik zelf fervent sporter en jeugdtrainer bij een schaatsclub.
Sport vervult tegenwoordig zo’n grote rol. Natuurlijk geeft het ontspanning maar het kweekt ook in elke sporter een ongekende mentale weerbaarheid. Samenwerken gaat in de sport helemaal vanzelf. Het voegt zichzelf, je hoeft er niet eerst over te vergaderen of te praten.”
Hoe kunnen sportorganisaties en overheden verder professionaliseren en beter samenwerken? Lees verder >
Hoe kunnen sportorganisaties en overheden verder professionaliseren en beter samenwerken? Lees verder >
