Om maatschappelijke problemen te verminderen maakt de overheid wetten en beleid, waarmee ze tracht het gedrag van individuen en organisaties te beïnvloeden. Door gewenst gedrag te stimuleren of juist door ongewenst gedrag te ontmoedigen. Maar hoe pakt dit uit in de praktijk? En waarom? Dit zijn vragen die mij als beleidssocioloog interesseren en waar ik mij in mijn werk als adviseur mee bezig houd.
Ik ben gespecialiseerd in het opzetten, uitvoeren en begeleiden van beleids- en evaluatieonderzoek. Voornamelijk in opdracht van de rijksoverheid, maar ik werk ook geregeld voor provincies en gemeenten. Wat ik het liefst doe is mensen interviewen. De verhalen achter de feiten en cijfers horen. Beleid lijkt vaak goed doordacht op papier, maar wat zijn de ervaringen van de mensen die ermee te maken krijgen? Zoals burgers, ondernemers en degenen die het beleid moeten uitvoeren.
Hier vertellen betrokkenen graag over. En juist door deze praktijkverhalen krijg je inzicht in de werking van beleid: waarom gaat het zoals het gaat? Dit biedt aanknopingspunten voor verbetering en maakt dat er geleerd kan worden. Wat mij betreft het belangrijkste doel van een evaluatie.
De kritiek op verantwoordingsdag is niet van de lucht. Een cultuurverandering is nodig om de derde woensdag in mei tot de belangrijke dag in de parlementaire democratie te maken die het in wezen is. Een dag van terugkijken met als doel om te leren, en niet om af te rekenen. Lees verder >
De kritiek op verantwoordingsdag is niet van de lucht. Een cultuurverandering is nodig om de derde woensdag in mei tot de belangrijke dag in de parlementaire democratie te maken die het in wezen is. Een dag van terugkijken met als doel om te leren, en niet om af te rekenen. Lees verder >
Evalueren is alsof u in de spiegel kijkt. Als u het de adviseurs van Twynstra Gudde vraagt, is deze kijk in de spiegel vooral een manier om te leren. Vooraf, tussentijds of achteraf. Moet het anders, kan het beter? Lees verder >
.jpg?hid=img;q=100;w=96;h=96;ar=1)
.JPG?hid=img;q=100;w=96;h=96;ar=1)
